Η αποκατάσταση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος — βουβωνοκήλη, ομφαλοκήλη, μηροκήλη, μετεγχειρητική κήλη — είναι από τις συχνότερες επεμβάσεις γενικής χειρουργικής. Η έγκαιρη αποκατάσταση μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών.
Τι είναι η κήλη
Είναι η μετατόπιση ενός σπλάχνου (επίπλουν, λεπτό ή παχύ έντερο, ουροδόχος κύστη) έξω από την κοιλία, κάτω από το δέρμα, μέσα από ένα «χάσμα» του κοιλιακού τοιχώματος. Η κήλη δεν υποχωρεί μόνη της και με τον χρόνο τείνει να μεγαλώνει.
Πότε χρειάζεται αντιμετώπιση
Η προγραμματισμένη αποκατάσταση είναι ασφαλέστερη από την επείγουσα. Οι λόγοι είναι δύο:
- Όσο μεγαλώνει η κήλη, τόσο μεγαλώνει και η επέμβαση.
- Υπάρχει κίνδυνος περίσφυξης: το σπλάχνο παγιδεύεται ξαφνικά και μπορεί να υποστεί νέκρωση, απαιτώντας επείγον χειρουργείο.
Προσοχή: έντονος πόνος που επιμένει, με σκληρία, ερυθρότητα ή οίδημα στην περιοχή, μπορεί να σημαίνει περίσφυξη και απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση.
Η επέμβαση
Η αποκατάσταση γίνεται με ειδικό πλέγμα (συνθετικό υλικό), το οποίο ενισχύει το κοιλιακό τοίχωμα και μειώνει τον κίνδυνο υποτροπής. Η επέμβαση μπορεί να γίνει ανοιχτά ή λαπαροσκοπικά/ρομποτικά, ανάλογα με τη θέση και το μέγεθος της κήλης, το ιστορικό και τα χαρακτηριστικά του ασθενούς.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση εφαρμόζεται κυρίως σε αμφοτερόπλευρες ή υποτροπιάζουσες βουβωνοκήλες και σε επιλεγμένες περιπτώσεις, με στόχο μικρότερες τομές και λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο. Η επιλογή της τεχνικής γίνεται εξατομικευμένα.
Ανάρρωση
Η νοσηλεία είναι συνήθως μία ημέρα, εκτός από επιπλεγμένες περιπτώσεις. Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν σταδιακά στις καθημερινές δραστηριότητες σε λίγες ημέρες, με οδηγίες για αποφυγή άρσης βάρους για συγκεκριμένο διάστημα. Ο επανέλεγχος καθορίζεται από τον χειρουργό.
Το κείμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστά την ιατρική συμβουλή.

